09-17-2015, 11:57 PM
Nihal Yalçın: 13 Yaşında Alevi Olduğumu Öğrendim
Dersimli oyuncu Nihal Yalçın’ın annesi, Sivas katliamı esnasında bütün aile televizyon karşısında acılar içerisinde Madımak’ta hayatını kaybeden aydınlara ağlarken ilk kez dillendirmiş: Biz Aleviyiz kızım.
Değişik. Nihal Yalçın’ı belki de en iyi anlatan kelime bu: Değişik.
Farklı değil ama. Farklı olmanın yarattığı mesafe yok onda. İnsanda daha çok, değişik olmasının getirdiği bir merak hissi uyandırıyor. Kimdir bu insan? Sahiden göründüğü gibi mi? Numara çekmiyor değil mi? Normal mi, bu kadar normal olmak?
Nihal Yalçın’ın değişik olması biraz da anlattıklarının bildiğimiz insanlara, bildiğimiz oyunculara hiç benzememesi ama aynı zamanda bildiklerimizin hepsinden birer parça taşıyor olmasından kaynaklanıyor gibi. Hani bir yemeği çok lezzetli bulur, içinde tanıdık bir malzeme var ama diye meraklanır, bir türlü o malzemenin ne olduğunu çıkaramazsınız ya… Öyle.
Dersimli. Dersimli olmakla takıntılı değil ama aynı zamanda net: Dersimli. Sadece çocukluğunda gitmiş olsa da oralı olduğunu biliyor. Ailesi o doğmadan İstanbul’a gelmiş. İlk kez geldikleri İstanbul’da Tuncelili olduklarını söyleyerek ev aradıklarında bütün kapılar yüzlerine kapanınca bir süre sonra bu durumun Alevi olmalarından kaynaklandığını anlayıp, Elazığlıyız demek zorunda kalmışlar. Elazığlıyız, sünniyiz, evinizde bir sünni gibi yaşayabiliriz. Mahalle baskısı mı demiştiniz?
ALEVİ OLDUĞUNU SİVAS KA TLİAMINDA ÖĞRENDİ
Alevi olduğunu 13 yaşında, Sivas Katliamı esnasında öğrenmiş. Bütün aile televizyon karşısında acılar içerisinde Madımak’ta hayatını kaybeden aydınlara ağlarken annesi ilk kez dillendirmiş: Biz aleviyiz kızım.
İlk öğrendiğinde bir tür kültür şoku geçirmiş. Alevi olmak ne demek? Alevi kime denir? Konuya dair ne bulursa, eline ne geçtiyse okumuş, araştırmış.
Ablasından sadece 13 ay sonra doğmuş. Aslında biraz ‘kaza’ çocuğu o. Doğumu anne-babanın standart hayat planında yok.
Ama iyi ki doğmuş. Annesine de, babasına da sorsanız iyi ki doğmuş. Çünkü ailenin, hani nasıl demeli, eğlence kaynağına dönüşmüş zamanla. Patavatsız, komik, oyuncu, numaracı, ağzına geleni söyleyen.
Konuşmasına, kendisini ifade etmesine her zaman izin vermişler. Aman bu da çocuktur, sussun, oyuncaklarıyla oynasın, otursun oturduğu yerde dememişler. Aksine, elinden tutup hep öne itmişler. Hadi yap. Hadi oyna. Hadi göster. Ona göre bu da biraz Alevilikten kaynaklanıyor. Çocuktur, kadındır, geridedir dememişler.
![[Resim: nihal-yalcin.jpeg]](http://www.zohreanaforum.com/yukle/img/nihal-yalcin.jpeg)
http://www.zohreanaforum.com/alevilik-be...lar-8.html
Dersimli oyuncu Nihal Yalçın’ın annesi, Sivas katliamı esnasında bütün aile televizyon karşısında acılar içerisinde Madımak’ta hayatını kaybeden aydınlara ağlarken ilk kez dillendirmiş: Biz Aleviyiz kızım.
Değişik. Nihal Yalçın’ı belki de en iyi anlatan kelime bu: Değişik.
Farklı değil ama. Farklı olmanın yarattığı mesafe yok onda. İnsanda daha çok, değişik olmasının getirdiği bir merak hissi uyandırıyor. Kimdir bu insan? Sahiden göründüğü gibi mi? Numara çekmiyor değil mi? Normal mi, bu kadar normal olmak?
Nihal Yalçın’ın değişik olması biraz da anlattıklarının bildiğimiz insanlara, bildiğimiz oyunculara hiç benzememesi ama aynı zamanda bildiklerimizin hepsinden birer parça taşıyor olmasından kaynaklanıyor gibi. Hani bir yemeği çok lezzetli bulur, içinde tanıdık bir malzeme var ama diye meraklanır, bir türlü o malzemenin ne olduğunu çıkaramazsınız ya… Öyle.
Dersimli. Dersimli olmakla takıntılı değil ama aynı zamanda net: Dersimli. Sadece çocukluğunda gitmiş olsa da oralı olduğunu biliyor. Ailesi o doğmadan İstanbul’a gelmiş. İlk kez geldikleri İstanbul’da Tuncelili olduklarını söyleyerek ev aradıklarında bütün kapılar yüzlerine kapanınca bir süre sonra bu durumun Alevi olmalarından kaynaklandığını anlayıp, Elazığlıyız demek zorunda kalmışlar. Elazığlıyız, sünniyiz, evinizde bir sünni gibi yaşayabiliriz. Mahalle baskısı mı demiştiniz?
ALEVİ OLDUĞUNU SİVAS KA TLİAMINDA ÖĞRENDİ
Alevi olduğunu 13 yaşında, Sivas Katliamı esnasında öğrenmiş. Bütün aile televizyon karşısında acılar içerisinde Madımak’ta hayatını kaybeden aydınlara ağlarken annesi ilk kez dillendirmiş: Biz aleviyiz kızım.
İlk öğrendiğinde bir tür kültür şoku geçirmiş. Alevi olmak ne demek? Alevi kime denir? Konuya dair ne bulursa, eline ne geçtiyse okumuş, araştırmış.
Ablasından sadece 13 ay sonra doğmuş. Aslında biraz ‘kaza’ çocuğu o. Doğumu anne-babanın standart hayat planında yok.
Ama iyi ki doğmuş. Annesine de, babasına da sorsanız iyi ki doğmuş. Çünkü ailenin, hani nasıl demeli, eğlence kaynağına dönüşmüş zamanla. Patavatsız, komik, oyuncu, numaracı, ağzına geleni söyleyen.
Konuşmasına, kendisini ifade etmesine her zaman izin vermişler. Aman bu da çocuktur, sussun, oyuncaklarıyla oynasın, otursun oturduğu yerde dememişler. Aksine, elinden tutup hep öne itmişler. Hadi yap. Hadi oyna. Hadi göster. Ona göre bu da biraz Alevilikten kaynaklanıyor. Çocuktur, kadındır, geridedir dememişler.
http://www.zohreanaforum.com/alevilik-be...lar-8.html