[Anıtkabir]

Yaşayan Pir Zöhre Ana'yı bundan 8 sene önce tanıdım. Akrabalarımızdan adını çok duyardım ama inanmazdım. Tamamen önyargılıydım. İlk dergaha gitmemiz babamın bağırsak kanserine yakalanmasıyla oldu. Hastalığı ilerlemiş ve kemoterapiye ihtiyaç vardı. Maddi imkanımız yoktu tedavi için. Doktor her yerini sardığını ve çok zor olduğunu söylemişti. Umutsuz bir şekilde beklerken, bir ışık, bir nefesti bizim beklediğimiz Pir Zöhre Ana umut koydu yalvaran yüreğimize... Amcamın yardımıyla ankaraya gittik. Herkesin belki defelarca gelip göremediği bir Pir'i ilk ziyaretimizde görmüştük. Önyargılıydım. İçimde sadece umut vardı. Pir babamın düzeleceğini söyledi. Hiç bir şeyin kalmıyacak zemzem iç oğlum dedi. İstanbula döndüğümüzde babam doktor kontrol gününe kadar (1 ay kadar) hergün ilaç içer gibi zemzem içti dua etti. Doktora gittiğimiz zaman biliyordum ki bir keramet yaşıyacağız. Yanlış tahmin etmemiştim. Doktor inanamadı. Az bir ömür biçtiği, kemoterapiyle bile kurtulamıycağı bir hastasının yenilediği tahlil sonuçları tertemiz çıkmıştı. O ne olduğunu anlıyamamıştı belki ama biz çok iyi anlamıştık. Kurban adamıştık. Gidip kurbanımızı kestik... Doktorların ölür diye baktığı tedaviyi bile gerek duymadığı babam 8 seneden beri yaşıyor. Bunun gibi daha birçok kerametini gördüm. Yani bir kişinin Pir olması için ne yapması gerek? Canlı kanlı biz bunu yaşadık ki ölümcül bir insanı, tıpın çare bulamadığı birini hayata dönderdi.