04-13-2016, 09:35 PM
AŞKLA GEL EY YUNUS!
Yunus Maşukun huzuruna ibadete durduğunda gönlüne şöyle bir ses doğuyor ve şöyle diyor:
“Ey Yunus! Benimle arana ne isim, ne ilim ne de anlayış koy! İlimden, amelinden, marifetinden ve isminden ayrıl.
Yalnız ve aşk ile huzuruma “ gel diyor. Özünden ayrı düşenler bir gölgeden ve taklitten ibarettirler.
Secde de başını kaldıran Yunus başını sağa çevirdiğinde ölümün yüzünü görüyor ve yüzünü derin bir huzur kaplıyor.
Ölüm meleği,”Ey Yunus gevşe ve dinlen biraz” diyor. Yunus ise “ ama çok yorgunum “ der. Ölüm meleği ise “Evet Yunus'um, "bilmek" yorar insanı” der.
Yunus Maşukun huzuruna ibadete durduğunda gönlüne şöyle bir ses doğuyor ve şöyle diyor:
“Ey Yunus! Benimle arana ne isim, ne ilim ne de anlayış koy! İlimden, amelinden, marifetinden ve isminden ayrıl.
Yalnız ve aşk ile huzuruma “ gel diyor. Özünden ayrı düşenler bir gölgeden ve taklitten ibarettirler.
Secde de başını kaldıran Yunus başını sağa çevirdiğinde ölümün yüzünü görüyor ve yüzünü derin bir huzur kaplıyor.
Ölüm meleği,”Ey Yunus gevşe ve dinlen biraz” diyor. Yunus ise “ ama çok yorgunum “ der. Ölüm meleği ise “Evet Yunus'um, "bilmek" yorar insanı” der.