[çerağ]

Hz. Şah İsmail Irak'ı teslim aldıktan sonra İmam Huseyin as. ve Hz Abbas'ın mezarlarının yerini belirletip görkemli haremler inşa ettirmek için Bu iki mezarın etraflarını kazdırır. İyice derine indikten sonra çürümemiş ve başı sarılı bir cesetle karşılaşırlar.Şah'a durumu bildirdiklerinde Şah bu zât'ın Hürr (r.a.) olduğunu anlar(bildiğimiz gibi Hürr başlarda Yezidin l.a. ordusundayken sonradan İmam Huseyin(a.s.) ordusuna katılır ve savaşta aldığı yaraları İmam bizzat kendi libasından yırtıp sarardı.) Bunun üzerine Şah,Hürr'ün başındaki sargıyı teberrük için alır ve yüzlerce yıl önce Şehid olan bu zât'ın yarası tekrardan kanamaya başlar,ne yaptılarsa kanamayı durduramazlar ve sonunda Şah İsmail hatasını anlar ,bezi tekrar sarıp şu şiiri yazar;

Hatâ ettim Hudâ içün bağışla
Muhammed Mustafâ içün bağışla
Safî nesli Cüneyd ü Hayder oğlu
Aliyy’ül-Murtezâ içün bağışla
Hasen aşkı ile meydâna girdim
Hüseyn-i Kerbelâ içün bağışla
İmâm Zeynel-Abâ Bâkır ü Ca’fer
İmâm Kâzım Rızâ içün bağışla
Severem Şah Takî vü hem Nakî’yi
Hasen Asker livâ içün bağışla
İmâm Mehdî eşiğinde kul olan
Ol eşikte velâ içün bağışla
İmamlar nûr olubdur ey Hatâyî
Ki ol nûr-i Hudâ içün bağışla

Bu şiirden sonra Şah İsmail'in Mahlası Hatayî olur ve neredeyse her şiirinde bu mahlası kullanarak gönülleri fetheden bir Ehl-i Beyt Hizmetkarı olur...Allah ondan razı olsun...(Fedaî)

alıntıdır..