[çerağ]

SU DEYU, SU DEYU


Kudret kandilinde kalem
Yazmış su deyu, su deyu
Şah Hüseyin kerbelâda
Gezmiş su deyu, su deyu.


Çekip ordusun gelince
Şahım cemalin görünce
Hür şehit meydana önce
Girmiş su deyu, su deyu.


Şehit düşmüş Ali Ekber
Hüsnü cemali peygamber
Al yanakta gonca güller
Solmuş su deyu, su deyu.

Fatma Kasım hallerini
Koklamadan güllerini
Abbas iki kollarını
Vermiş su deyu, su deyu


Ali Asker masum çağında
Kerbelanın sıcağında
Babasının kucağında
Ölmüş su deyu, su deyu.

Ferman böylemiydi Hak’tan
Yezid korkmadı Allah’tan
Şah Hüseyin’im zükenahtan
Düşmüş su deyu, su deyu.


Muhammed’in torununu
Fatıma’nın göz nuru
Yezid Hüseyin mazlumu
Kesmiş su deyu, su deyu.


Oklar attılar canlara
Ceset çiğnetti atlara
Başlarını mızraklara
Takmış su deyu, su deyu


Lanet olsun emeviye
Aslı bozuk muaviye
İmam Zeynel’i deveye
Sarmış su deyu, su deyu.

Ümmü Gülsüm, Zeynep ana
Çağrışırlar yana yana
Sakine’yi kucağına
Almış su deyu, su deyu.


İsmail’im Nacileri
Mümin çeker acıları
Yezit bizim bacıları
Soymuş su deyu, su deyu. /(İsmail)