DOĞRUYA NAZAR EYLERİZ

Doğruya nazar eyleriz
Biz eğri nazar bilmeyiz
Nakd ile pazar eyleriz
Veresi pazar bilmeyiz.



Haktır sevdiğimiz bizim
Haktır övdüğümüz bizim
Boyun eğdiğimiz bizim
Haktan özge yar bilmeyiz.



Sazımızı ele aldık
Namusu deryaya saldık
Aşk ile meydana geldik
Zincir ile dar bilmeyiz.



Muhyiddin Abdal coşunca
Çiğler özünde pişince
Gönlümüze yar düşünce
Hiç sabr-ı karar bilmeyiz.

Muhyiddin Abdal
( 16. yy )

BENDE SIĞAR İKİ CİHAN

Bende sığar iki cihân ben bu cihâna sığmazam
Cevher-i lâmekân benim kevn ü mekâna sığmazam

Kevn ü mekândır âyetim zâta gider bidâyetim
Sen bu nişân ile beni bil ki nişâne sığmazam

Kimse gümân ü zann ile olmadı Hakk ile biliş
Hakkı bilen bilir ki ben zann ü gümâna sığmazam

Sûrete bak vü ma'nîyi sûret içinde tanı kim
Cism ile cân benim velî cism ile câna sığmazam

Hem sadefim hem inciyim haşr ü sırât
Bunca kumâş ü raht ile ben bu dükâna sığmazam

Genc-i nihân benim ben uş ayn-ı ayân benim ben uş
Gevher-i kân benim ben uş bahr ile kâna sığmazam

Arş ile ferş ü kâf ü nûn bende bulundu cümle çün
Kes sözünü uzatma kim şerh u beyâna sığmazam

Gerçi muhît-i a'zâmım adım âdem durur âdemim
Dâr ile kün fekân benim ben mu mekâna sığmazam

Cân ile hem cihân benim dehr ile hem zamân benim
Gör bu latifeyi ki ben dehr ü zamâna sığmazam

Encüm ile felek benim vahy ile melek benim
Çek dilini vü epsem ol ben bu lisâna sığmazam

Zerre benim güneş benim çâr ile penc ü şeş benim
Sûreti gör beyân ile çünkü beyâna sığmazam

Zât ileyim sıfât ile Kadr ileyim Berât ile
Gül-şekerim nebât ile piste-dehâna sığmazam

Şehd ile hem şeker hem şems benim kamer benim
Rûh-ı revân bağışlarım rûh-ı revâna sığmazam

Tîr benim kemân benim pîr benim civân benim
Devlet-i câvidan benim îne vü âna sığmazam

Yer ü gökü düzen benim geri dönüp bozan benim
Cümle yazı yazan benim ben bu dîvâna sığmazam

Nâra yanan şecer benim çarha çıkar hacer benim
Gör bu odun zebânesin ben bu zebâne sığmazam

Gerçi bugün Nesîmîyim Hâşîmîyim Kureyşîyim
Bundan uludur âyetim âyet ü şâna sığmazam

Seyyid Nesimi

İnsan, insan derler idi
İnsan nedir şimdi bildim
Can deyu söylerler idi
Bu can nedir şimdi bildim

Müminin kalbinde olan
Bulmadı taşrada kalan
Kendisinde buldu bulan
İman nedir şimdi bildim

Bir kılı kırk yardıkları
Birin köprü gerdikleri
Erenler gösterdikleri
Erkan nedir şimdi bildim

Ehli takvanın tuttuğu
Müminlere ok attığı
Münkirlerin şekkettiği
Güman nedir şimdi bildim

Sohbette sözünü bilmez
Sözünün yüzünü bilmez
Ne gafil, özünü bilmez
Hayvan nedir şimdi bildim

Özümü eyledim zelil
İnayet eyledi Celil
Dil içinde yanan delil
Buhran nedir şimdi bildim

Muhittin eder Hak nazır
Görene her yerde hazır
Nihan nedir, nedir zahir
İnsan nedir şimdi bildim.

Muhittin Abdal

Sorma ne hacet bizleri sofu
Ta ezelden künyede ismimiz vardır
Dünya kurulmadan yüzbinyıl evvel
Ol yeşil kandilde cismimiz vardır

-Aşık Devrani-

Kul Nesimi'nin Hz.Ali sevgisi'ni anlatan nefesleri

Ali evvel, Ali ahir​
Ali batin, Ali zahir
Ali'dir her ise kadir
Ali'dir yar ile mihman
Ali vahid, Ali ahed
Ali dindir, Ali iman

***

Hak katinda alemin mahbub-i Rahman'dir Ali
Evliyalar serveri hem Sah-i Merdan'dir Ali
Ey Nesimi "Men aref" sirrin bilendir ademi
Ademin hem suretinde harf-i Kuran'dir Ali.

Mecliste ârif ol kelâmı dinle,
El iki söylerse, sen birin söyle,
Elinden geldikçe sen eylik eyle,
Hatıra dokunup yıkıcı olma....!

Karacaoğlan

Menim pirim Şah-ı Merdan Ali'dir
Sefiller carına yetenden meded
Şahadet parmağıyla bab-ı Hayberi
Hışm ile koparıp atandan meded
***
Onlar girer zahir batın donuna
Kuduretten hun karıştı ününe
Resul'ün önünde arslan donunda
Habibin uğrunda yatandan meded
***
Onlar idi zahir batın derilden
Bin bilirsen bir haber al bilirden
Yetmiş kere öldürüp de dirilden
Resul'ün destini tutandan meded
***
Cimcim'in haberin gergerden alan
Kul olup özünü pazara salan
Beşikte ejderha üstüne varan
Ağır yük bedeni çatandan meded
***
ŞAH HATAYİ'm müşkülümü kandıran
Bir bakışla devi yere bandıran
Üçyüz yıldan sonra nişan bildiren
Selman'a nergisi sunandan meded
***

elâ gözlüm pirîm geldi,
duyan gelsin işte meydan
dört kapiyi kirk makami
bilen gelsin işte meydan
***
ben pirimi hakk, bilirem
yoluna kurban oluram
dün doğdum bugün òlürem
ölen gelsin işte meydan.
***
şâh hatâyi'm der sirrini
meydan'a koymuş serini
nesimi gîbi derisin
yüzen gelsin işte meydan
***

Benim günahım çok senin katında
Allah bir Muhammed Ali el’aman
Sen kerem-kânısın zahir bâtında
Allah bir Muhammed Ali el’aman
***
Fatıma Hatice Zehra da bile
Bir dilek dilersen Hasan’dan dile
Şah Hüseyin ile girdik bu yola
Allah bir Muhammed Ali el’aman
***
Zeynel Bakır Cafer üçü bir katar
Kâzım Musa Rıza gözümde tüter
Deryaya gark olan ummana batar
Allah bir Muhammed Ali el’aman
***
Taki Naki Şah Askeri düşümüz
Yine arttı cünbüşümüz cûşumuz
Mehdi Dedem Hak Resul’dür başımız
Allah bir Muhammed Ali el’aman
***
Derdimin dermanı Sultan Yalıncak
Bağlayıp da bir ikrara kalıncak
Şefaat umarım senden ölüncek
Allah bir Muhammed Ali el’aman
***
Ciğerciğim kebap gibi çevrilir
Döne döne aşk oduna kavrulur
Gönlümün evinde harman savrulur
Allah bir Muhammed Ali el’aman
***
Kul Himmet Üstadım on iki katar
Oniki dükkânda ****hın satar
Tutiler kumrular kafeste öter
Allah bir Muhammed Ali el’aman
***
KUL HIMMET

Ben de bildim benlik yoktur özümde
Benliğim mürvete saldım ezelden
Tuttuğumuz îman ikrâr kapusu
Bir pîrin eteğin tuttum ezelden
***
Şerîat öğrendim bin bir ad içün
Hakîkat öğrendim ayn-ı zât içün
Ma’rifet öğrendim bu sıfât içün
Tarîkate hizmet ettim ezelden
***
Şerîatın ince yolları vardır
Hakîkatin derin gölleri vardır
Ma’rifetin gonca gülleri vardır
Bülbülüm gülşende öttüm ezelden
***
Rahmân kılıcıdır Seyf-i Ahmedî
Çaldı çâr pâreden Tîğ-ı Hayderî
Fâtıma hem Zülfikâr-ı Kanberî
O demde kırklara yettim ezelden
***
Nûh ile ben bir gemiye binmişem
Yûsuf’u tufanla sele vermişem
Sanma bu cihâna henüz gelmişem
Bunca geldim bunca gittim ezelden
***
Hüseynî’yem bugün meydân içinde
Okudum dinledim irfân içinde
Yetmiş bin yıl evvel Fürkân içinde
Cebrâil’e kelâm ettim ezelden
***
Hatâyî ümîdim kesmezem Hakk’tan
Bizi vâr eyledi o demde yoktan
Balçığımız yuğurmuştur topraktan
Türâbîyem yerde bittim ezelden
***