Gözümüz yok şu dünyanın varında
Yandık Kerbela’nın kızgın narında
El pençe olup da pirin darında
Dura geldik Abdal Musa’m eyvallah
Hürmet ettik insanların yaşına
Akıl ermez erenlerin işine
Pir aşkıyla sazımızın döşüne
Vura geldik Abdal Musa’m eyvallah
Bektaş-i Veli’den almıştır şiar
Kök salmıştır kurumaz ki bu çınar
Birlik olup etten kemikten duvar
Öre geldik Abdal Musa’m eyvallah
Har içinde biten gonca güle minnet eylemem
Arabi farisi bilmem, dile minnet eylemem
Sırat-i müstakim üzre gözetirim rahimi
İblisin talim ettiği yola minnet eylemem
Bir acaip derde düştüm herkes gider karına
Bugün buldum bugün yerim, hak kerimdir yarına
Zerrece tamahım yoktur şu dünyanın varına
Rizkimi veren huda dir kula minnet eylemem
Oy nesimi, can nesimi ol gani mihman iken
Yarın şefaatlarım ahmed-i muhtar iken
Cümlenin rızkını veren ol gani settar iken
Yeryüzünün halifesi hünkara minnet eylemem
Seyyid Nesimi
Bütün evren semah döner
Aşkından güneşler yanar
Aslına ermektir değer
Beş vakitle avunmayız.
Canan bizim canımızdır ,
Teni bizim tenimizdir ,
Sevgi bizim dinimizdir,
Başka dine inanmayız.
Hüda-i'yim hüdamız var
Dost elinden bademiz var
Muhabbette gıdamız var
Ölüm ölür biz ölmeyiz.
Hüdai Baba
Kerbela’da Uçan Dertli Turnalar
Bakın Üseyin’e Yarelendi Mi
Zalim Yezitlerin Kanlı Eliyle
Mübarek Bedeni Parelendi Mi?
Üseyin’e Değdikçe Hançerler Oklar
Arşa Direk Oldu Ahu Firaklar
Perişan Olmuştur Masum Ufaklar
Evlad-ı Aliler Zarelendi Mi?
Derviş Kemal Der Ki Unutma Dünü
Canlar Kerbela’ya Çevirmiş Yönü
Muharrem Ayında Aşure Günü
Muhammet Ümmeti karelendi mi?
Derviş Kemal
alevi sözleri
Salma Dil Gemisin Engine Aşık
Erenler Ceminde Payen Bulunmaz
Her Yerde Faş Etmez Sırrı Hakikat
Onu Fehmeyleyen Bir Can Bulunmaz
(Ali Çoktur Şah-ı Merdan Bulunmaz)
Arifin Halini Tarif Ne Hacet
Efsane Sözlerden Eyle Feragat
Hani Nerde Göster Sahip Keramet
Ali Çoktur Şah-ı Merdan Bulunmaz
(Böyle Bir Acayip Devran Bulunmaz)
Muhtefi Oldular Alemde Erler
Kıymetsiz Olmuştur İlmü Hünerler
Her Kime Sorarsan Arifiz Derler
Benden Özge Baktım Nadan Bulunmaz
(Ali Çoktur Şah-ı Merdan Bulunmaz)
Turabi Cihanda Olduk Serseri
Fehmeden Kalmamış Dürrü Gevheri
Kimsenin Kimseden Yoktur Haberi
Böyle Bir Acayip Devran Bulunmaz
(Ali Çoktur Şah-ı Merdan Bulunmaz )
Turabi Baba
alevi sözleri
[b]Kırklar Meydanına Vardım
Gel Beri Ey Can Dediler
İzzet İle Selam Verdim
Gel İşte Meydan Dediler
***
Şah Hatayi'm Nedir Halin
Hakk'a Şükr Et Kaldır Elin
Gıybetten Kese Gör Dilin
Her Kula Yeksan Dediler
***
Şah Hatayi[/b]
Muhammed Ali'nin Aldım Elini
Hak Deyip Tuttuğum Elden Ayrılmam
On İki İmamın Tuttum Yolunu
Hak Deyip Tuttuğum Yoldan Ayrılmam
Mürşidin Nefesi Hak Nefesidir
Mürşid Sözün Tutmayanlar Asidir
Mürşidin Rızası Hak Rızasıdır
Hak Deyip Tuttuğum Yoldan Ayrılmam
Mürşidin Gittiği Veli Yoludur
Gitme Dediğine Gitmemelidir
Zahir Batın Muhammed Ve Ali'dir
Hak Deyip Tuttuğum Yoldan Ayrılmam
Hak Erenler Bir Araya Derilse
Cümle Aşıklara Nasip Verilse
Aşikare Hak Gözüyle Görülse
Hak Deyip Tuttuğum Yoldan Ayrılmam
ŞAH HATAYİ'm Hak Bil Tuttuğum Eli
Zahirde Batında Hak Gördü Seni
Gerçek Erenlerden Aldım Haberi
Hak Deyip Tuttuğum Yoldan Ayrılmam
Benim pirim Hacı Bektaş Veli'dir
Pirim piri Şahımerdan Ali'dir
Seyyit Ali Sultanın kendisidir
Mürsel Baba oğlu Sultan Balımdır
Erenlerin lokmasından yer isen
Gerçek imamların aslı der isen
Dinle pendi sana derim er isen
Mürsel Baba oğlu Sultan Balımdır
Arslan gibi apıl apıl yürüyen
Kendi özün Hak sırrına bürüyen
Kepenegin yanı sıra yürüyen
Mürsel Baba oğlu Sultan Balımdır
Mümin olan lokmasını yedirir
Her sözleri rumuz ile bildirir
Gümansız bil anı gerçek Velidir
Mürsel Baba oğlu Sultan Balımdır
Kızıl Deli ocağında uyanan
Baştan başa yeşillere boyanan
Varıp pirin eşiğine dayanan
Mürsel Baba oğlu Sultan Balımdır
Mekan tutmuş Hanbağında bucağın
Bulutlara ağıp tutan sancağın
Uyandırdı pirimizin ocağın
Mürsel Baba oğlu Sultan Balımdır
Kazak Abdal der rivayet eyledim
Üç yüz altmış er ziyaret eyledim
Bu da söz başı bir hikayet eyledim
Mürsel Baba oğlu Sultan Balımdır
Kazak Abdal
Bir adamcağız kötü yoldan para kazanıp bununla kendisine bir inek alır. Neden sonra, yaptıklarından pişman olur ve hiç olmazsa iyi bir şey yapmış olmak için bunu Hacı Bektâş-i Veli'nin dergahına kurban olarak bağışlamak ister. (O zamanlar dergahlar aynı zamanda aşevi işlevi görüyordu.)
Durumu Hacı Bektâş-i Veli ‘ye anlatır ve Hacı Bektâş-i Veli helal değildir diye bu kurbanı geri çevirir. Bunun üzerine adam Mevlevi dergahına gider ve ayni durumu Mevlâna'ya anlatır, Mevlâna ise bu hediyeyi kabul eder.
Adam aynı şeyi Hacı Bektâş-i Veli ‘ye de anlattığını ama onun bunu kabul etmemiş olduğunu söyler ve Mevlâna'ya bunun sebebini sorar.
Mevlâna şöyle der:
- Biz bir karga isek Hacı Bektâş-i Veli bir şahin gibidir. Öyle her leşe konmaz. O yüzden senin bu hediyeni biz kabul ederiz ama o kabul etmeyebilir.
Adam üşenmez kalkar Hacı Bektâş-i Veli dergahı’na gider ve Hacı Bektâş-i Veli'ye, Mevlâna’nın kurbanı kabul ettiğini söyleyip bunun sebebini bir de Hacı Bektâş-i Veli'ye sorar.
Hacı Bektâş-i Veli de şöyle der:
- Bizim gönlümüz bir su birikintisi ise Mevlâna’nın gönlü okyanus gibidir. Bu yüzden, bir damlayla bizim gönlümüz kirlenebilir ama onun engin gönlü kirlenmez.
alıntıdır...
Edep, erkana bağlıdır ayağımız, başımız,
Güllerden koku almıştır toprağımız, taşımız,
Soframızda bulunan lokmalar, hep helaldir,
Yiyenlere nur olur ekmeğimiz, aşımız.
Hünkar Hace Bektaş-ı Veli
